Verenigde Staten

Zuidwest USA – dag 8 – Lone Pine Lake

Klik hier voor een overzicht van de reis.

Route:  Lone Pine

Afstand: 9 km te voet
Hoogteverschil: +600m / – 600m

Activiteiten: Wandeling naar Lone Pine Lake
Weer: Snikheet, volle zon
Overnachting: Lone Pine campground, Lone Pine 

We hebben een ietwat vreemde nacht achter de rug: de rook van ons smeulend kampvuur heeft de hele nacht in onze neus gehangen en een aantal meters verder hield een lawaaierige groep ons uit onze slaap. Maar wanneer de eerste zonnestralen aan de overkant van de vallei opkomen en op ons schijnen, worden we vanzelf wakker. Achter ons kunnen we zien hoe de opkomende zon de hoge pieken van Mount Whitney doet oplichten. Het schouwspel is zo mooi dat we meteen klaarwakker zijn en niet meer aan slapen denken.
DCIM102GOPROIMG_7891DCIM102GOPRO
We ontbijten en wassen onze vuile was aangezien we hier nog een nacht blijven en het zodanig warm is dat onze kleren snel zullen drogen. Het is gezellig vertoeven met het opkomende zonnetje.
DCIM102GOPRO
DCIM102GOPRO
Wanneer alle kleren te drogen hangen, vertrekken we met de auto naar Whitney Portal. Een baan door de bergen brengt ons naar het startpunt van de hike naar de top van Mount Whitney, met z’n 4.421m het hoogste punt van de VS (als Alaska niet wordt meegerekend). Om tot de top te geraken heb je een permit nodig en voldoende tijd, twee zaken die we niet hebben. Maar we kunnen zonder permit en op één dag wel tot aan Lone Pine Lake geraken, op toch 3000m hoogte.

We laten de auto achter op de drukbezette parking en vatten de wandeling van 9 km aan. Het is nog maar 9u wanneer we vertrekken, maar toch hebben we het al heel erg warm. Het pad stijgt en zigzagt de hele tijd omhoog en in de volle zon is het puffen geblazen. Onderweg komen we veel hikers tegen die terugkeren van Mount Whitney of op weg ernaartoe zijn. Sommigen zien er totaal onvoorbereid uit, we zien zelf twee gasten die behalve een zware rugzak ook nog een werptentje meedragen in de hand. Uit de korte praatjes leren we algauw dat er niet zo veel zijn die de top bereiken. Het pad is niet moeilijk, maar als je geen goede conditie hebt kan het tekort aan zuurstof je parten spelen.
IMG_7897
Alhoewel het pad zonder ophouden stijgt, is het geen al te zware wandeling. Onze spieren zijn wel nog stijf van de beklimming van de Half Dome en de hitte speelt ons parten. Stoppen doen we enkel in de schaduw, en om het hoofd koel te houden maak ik regelmatig mijn petje nat in een stroompje. We komen een erg vriendelijke man tegen die de John Muir trail vanuit Yosemite aan het stappen is, hij is helemaal enthousiast over zijn jeugdelijke fietsvakantie in Vlaanderen.
IMG_7911
Na een hele tijd klimmen, komen we toe in een bos waar we een hert en een bambi spotten. Via een boomstronk gaan we over een beekje en uiteindelijk komen we zo rond 11u toe aan Lone Pine Lake, een groot helder meer aan de voet van een indrukwekkend amfitheater van stenen pieken. De temperatuur is hier op 3000m al wat frisser en draaglijker dan onderweg. We gaan even omheen het meer en kiezen dan een plekje uit om te picknicken.
IMG_7915IMG_7916DCIM102GOPROIMG_7917
We proberen na het middageten nog even verder te geraken, maar komen al gauw aan het bordje dat het begin aangeeft van de zone waarvoor een permit nodig is. Helaas moeten we het hier voor bekeken houden en terugkeren. De beklimming van Mount Whitney hadden we graag  geprobeerd indien we meer tijd hadden. Misschien voor een volgende keer…
IMG_7933
De terugweg gaat erg vlot. Het is ondertussen veel drukker op het pad, veel dagtoeristen gaan nu pas naar boven. Sommige wandelaars dragen amper water mee, maar dragen wel luidsprekers met luide muziek op de schouder. Het is op dit uur snikheet en er is niet veel schaduw meer te bespeuren. We zijn blij dat we nu niet meer hoeven te klimmen.

Rond 13u15 zijn we terug aan het vertrekpunt. We hebben een dikke vier uur gedaan over de wandeling van 9 km, met een hoogteverschil van 600m op en af. Aan de hut laten we ons verleiden voor een portie frietjes, amai dat smaakt! Rondom ons zitten veel hikers die terugkeren van Mount Whitney: ze zijn deze nacht vertrokken en stonden bij zonsopgang op de top. Ze zien er allemaal uitgeput uit.

We keren terug naar het dal om inkopen te doen in Lone Pine. Daarna rusten we even uit aan de tent: we vinden een leuk plekje in de schaduw van een boom en lezen een boek met onze voetjes in een emmer ijskoud water. Een frisse wind zorgt voor de nodige afkoeling.
DCIM102GOPRO
IMG_7757
Na het middagdutje besluiten we om de Alabama Hills te bezoeken. We gaan op zoek naar het visitor center, maar blijkbaar is dat er helemaal niet. Dus nemen we maar een van de zijbanen van Whitney Portal Road en rijden we wat rond op de gravelweg midden in de boulders van Alabama Hills. Het avondlicht zorgt voor een mooi schouwspel.
DCIM102GOPRO
IMG_3710
IMG_7942
IMG_7944
Als de zon bijna onder is keren we terug naar de camping voor een aperitiefje. We doen een praatje met de overburen en vernemen dat ze een permit hebben voor Mount Whitney, maar dat er slecht weer aankomt door een orkaan in Mexico en ze de beklimming dus mogelijks niet gaan kunnen doen. Ze zijn erg vriendelijk en geven ons een hele stapel brandhout mee.
IMG_7946
Ulrike maakt een heerlijke gegrilde steak op de BBQ, dat we opeten met wat sla en avocado: gezond en superlekker! We brengen de avond door aan het kampvuur met een spel (pinguin party) en een boek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s